Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Opium w rosole - Problematyka i motywy

„Opium w  rosole” jest swojego rodzaju pauzą po dwóch książkach, w których na pierwszy plan wysuwały się perypetie starszych panien Borejko. W powieści uwzględnione zostały losy bohaterów, z którymi czytelnicy zetknęli się w poprzednich częściach, ale poznajemy też tutaj zupełnie nowe osoby, które przeżywają równie ciekawe i wzbudzające emocje przygody. Borejkowie pojawiają się tu niejako w tle i ich losy śledzimy głównie poprzez relacje osób trzecich.

W powieści dużą rolę odgrywają nowe, dotychczas niepodejmowane przez autorkę zagadnienia. Dzięki temu „Opium” jest bardziej skomplikowane niż inne części „Jeżycjady” i wyróżnia się na ich tle.

Jednym z ważniejszych wątków poruszonych w powieści jest próba odnalezienia najbardziej odpowiedniego i skutecznego modelu wychowawczego, a następnie wprowadzenie go w życie. Próbę tę podejmują nauczycielka Ewa Jedwabińska, która czyni ze swojej rodziny obiekt eksperymentów wychowawczych, do którego stosuje teorie nabyte podczas pracy jako pedagog Jak się jednak okazuje, jej sztywne zasady i emocjonalny chłód, który nie dopuszcza do okazywania jakichkolwiek uczuć (te Jedwabińska uznaje za oznaki słabości), tylko oddalają ją od córki, która czuje się nierozumiana i odtrącona.

Choć małej Aurelce nie brakuje luksusowych dóbr materialnych, dziewczynka odczuwa naturalną potrzebę zaznania prawdziwej miłości, przyjaźni i troski. Dlatego w przebraniu kocmołuszka odwiedza obcych ludzi i usiłuje doświadczyć tu choćby odrobiny rodzinnego ciepła, zyskać poczucie, że jest kochana, a jej problemy są ważne dla innych.

Dopiero kiedy pani Jedwabińska poznaje całą prawdę o tym, do czego została zmuszona jej córka, przekonuje się o niesłuszności swoich przekonań i emocjonalnego dystansu. Chce to naprawić i zakończyć wreszcie psychologiczny eksperyment, jakiemu